California Dreaming

Voorkaft California Dreaming 1597 x 2418

Wie wil er niet rijk worden en bekendheid verwerven. Een droom die de werkelijkheid overtreft? Is dat niet, waar het bij veel mensen in het leven om draait? Of eindigt de gekoesterde droom in een nachtmerrie? California Dreaming gaat over een gecreëerde voorstelling en de realiteit hiervan. In het dagelijks leven ontmoeten we mensen die zich succesvol presenteren. Is de presentatie wel de juiste voorstelling? Hoe ziet het dagelijkse leven er van deze mensen uit? Wat houden ze voor ons verborgen als ze hun mooie voorstelling opdissen?

In California Dreaming maken we kennis met de twee werelden van Dana Hendrixs. Een knappe succesvolle vrouw, maar ook de keerzijde hoe zij zich gedwongen moet handhaven aan de onderkant van de samenleving. We hebben te maken met een voorstelling en een realiteit. Een ding is zeker, Dana is een vrouw die niet lijdzaam bij de pakken neer gaat zitten. Als het moment daar is, neemt ze zelf de regie in handen.

De titel California Dreaming is bewust gekozen. California Dreaming wordt bijna altijd geassocieerd met het succesvolle liedje van The Mamas & The Papas. Daar heeft dit boek niets mee te maken. California Dreaming is een soort psychologische motivatie om het in de snel veranderende wereld om ons heen te maken. Californië wordt gezien als de plaats waar je fortuin kan vergaren. Dit is gerelateerd aan de California Gold Rush in de 19e eeuw. Tegenwoordig praten we over Silicon Valley, als “The Place to Be”.

Deel I – Hoge Hakken

Wat omhoog gaat zal naar beneden vallen

Hoofdstuk 1

Zomer 2000

“Dana, kun je alle afspraken die we gisteren hebben besproken inplannen?”

“Ja Ben, dat zal ik gelijk doen.”

Dana legde haar mobiele telefoon op het bureau en trok het toetsenbord van de computer naar zich toe. Ze pakte de aantekeningen, die ze tijdens het overleg met haar manager Ben Eksels had gemaakt en werkte de lijst puntsgewijs af. Het was even doorbijten maar ze kreeg alle deelnemers voor de eerste bijeenkomst gecommitteerd. Voor de finale sessie nam ze direct een optie op een geschikte vergaderruimte bij het conferentiecentrum.

Het was Dana Hendrixs gelukt om direct na het behalen van haar diploma bij Translude een stageplaats te bemachtigen. De stageplaats had ze te danken aan de relaties van haar vader; hij had connecties in de technologische beveiligingsindustrie waar Translude marktleider was. Na haar stage kon Dana als administratief medewerkster aan de slag.

Translude was een internationaal bedrijf in beveiligingssystemen voor computernetwerken. Het hoofdkantoor was in Nederland gevestigd met nevenvestigingen in Parijs en Willemstad. Naast het ontwikkelen van intelligente software deed Translude onderzoek naar digitale criminaliteit.
Dana had haar plek binnen de organisatie snel gevonden, pakte nieuwe opdrachten kordaat op en liep regelmatig op de zaken vooruit. Op dit moment had zij maar één ambitie: de volgende stap in haar carrière maken.

Dana zag er met haar tweeëntwintig jaar goed uit. Slank, niet zo groot, mooie bruine ogen en een bos haar met natuurlijk vallende bruine krullen. Haar grote ogen hadden een vriendelijke uitdrukking, maar als ze boos was, waren ze zwart en schoten ze vuur. Ze maakte onderscheid tussen haar zakelijke en privé garderobe. Op kantoor was het de gewoonte om op vrijdag casual gekleed te komen, maar niet voor Dana. Ze was altijd zakelijk gekleed, droeg stijlvolle pakjes met de rok op juiste knielengte en pumps met een beschaafde hak. Haar lievelingsparfum was Volupte van Oscar de la Renta.

Dana had al een paar vriendjes versleten, maar ze was nooit echt voor een man gevallen. Meestal hadden haar vriendjes iets dat haar uiteindelijk niet kon bekoren. Dana was erg kritisch. Ze had voor zichzelf de toekomst uitgestippeld en hier hoorde de juiste man bij. Een man met een carrièrepad, die haar vader moest evenaren of liever nog overtroeven.

Dana was trots om voor Translude te mogen werken en kon zich nog goed haar eerste werkdag herinneren toen ze voor het kantoor stond. De zon scheen fel op het ultramoderne glazen pand, waardoor het leek of alle beschikbare energie door het glas werd geabsorbeerd. Ze had zich bij de receptie gemeld in een sciencefictionachtige omgeving. De achterwand bestond uit een enorme donkerblauwe bol. Op de bol was een digitaal mensenhoofd afgebeeld, waarvan de vorm kunstig overliep in een circuit board. Alsof het menselijk brein hieraan was gekoppeld en de ogen, neus en mond de sleutel tot het intelligent design waren. Toen Dana door de afdelingssecretaresse werd opgehaald, kreeg ze het gevoel in het kloppende digitale hart van Translude toegelaten te worden.

Het kantoor was licht en ruim van opzet, met grote kantoortuinen waarbij langwerpige plantenbakken de afdelingen scheidden. Er werkten verhoudingsgewijs veel jonge mensen. Dana moest af en toe gniffelen om nerds, die rondliepen in slobberbroeken met loshangende kettingen. Vaak stonden ze rondom een computer geschaard en keken gebiologeerd naar het scherm waar ze  programmeercodes bediscussieerden.

Ze had het naar haar zin en voelde zich thuis bij Translude. Ambitieus als ze was, had Dana haar ogen niet in haar zak. Als ze van haar lunch genoot, had ze vooraf al strategisch plaatsgenomen, zodat ze de kantine kon overzien. Dana volgde nauwgezet de invloedrijke managers en directieleden wanneer deze de kantine binnenliepen. Bij wie gingen ze aan tafel zitten en hoe reageerden ze op elkaar. Eén van die interessante objecten was Ben Eksels. Zijn zelfverzekerde houding sprak haar direct aan. Tijdens haar observatie kreeg ze de indruk dat hij grote invloed had op zijn niveau. Ben intrigeerde haar.

Toch duurde het nog een paar jaar voordat de vacature Personal Assistant bij Ben Eksels, de Technisch directeur van Translude beschikbaar kwam. Dit was de ultieme kans voor Dana om op zijn autoriteit mee te liften voor haar toekomstige carrièreplan.

Ze trok de stoute schoenen aan en klopte bij Ben op de deur om hem persoonlijk te vertellen dat ze in de functie was geïnteresseerd. Ondanks zijn drukke agenda trok hij spontaan tien minuten voor haar uit, waarin ze hem kon toelichten waarom ze hem had benaderd.

Dana gaf aan, graag voor Ben te willen werken en benoemde een paar werkzaamheden, die ze vooraf in de vacature had gelezen en koppelde deze aan haar recente werkervaring. Ze zette de perfecte elevator pitch neer. Ben, gecharmeerd van haar directe benadering gaf aan er een paar nachtjes over te willen slapen en er de volgende week op terug te komen.

Ben Eksels was een serieuze manager. Hij zag er onberispelijk uit en had een autoritaire uitstraling. Zijn donkerblonde haar was altijd keurig gekapt en hij had een goed figuur. Ondanks zijn directieve houding hadden zijn heldere blauwe ogen een vriendelijke uitdrukking.

Zijn carrière was een schoolvoorbeeld. Als high potential was hij destijds door Translude op de Universiteit gerekruteerd. Hij was snel gepromoveerd naar een toppositie. Ben was een man die autoriteit uitstraalde, maar ook een menselijke kant had waardoor hij veel voor elkaar kreeg. Hij nam ondanks zijn drukke programma regelmatig de moeite om met de medewerkers op de werkvloer een praatje te maken.

Dana had hem spontaan benaderd. Ben zocht iemand die hem door dik en dun kon assisteren en die onvoorwaardelijk beschikbaar was. Ze had de juiste kwalificaties om hem succesvol te ondersteunen.

Na de spontane actie van Dana had Ben informeel achtergrondinformatie over haar ingewonnen. Alles wat hem ter oren kwam, was louter en alleen maar positief. Naast haar uitstekende contactuele eigenschappen en het accuraat opleveren van opdrachten, zag ze er ook nog eens aantrekkelijk uit. Ben bekeek de foto van Dana nog een keer op het intranet en voelde naadloos aan dat er misschien wel meer in de pijplijn zat. Voor de vorm gaf hij invulling aan de sollicitatieprocedure met als doel het proces zo natuurlijk mogelijk over te laten komen. Maar zijn besluit stond al vast. Dana was voor hem.

Een paar dagen later werd het officiële sollicitatiegesprek ingepland. Ben zat geconcentreerd achter zijn bureau te werken toen Dana zijn kantoor binnenstapte.

“Ha Dana, ga zitten.” Hij gebaarde naar de lege plaats. Ze ging zedig met haar knieën tegen elkaar zitten en boog iets voorover toen ze haar notitieblokje op het tafeltje neerlegde. Zijn ogen namen haar belangstellend op.

Het kantoor van Ben beviel haar. De glazen buitenwand gaf het effect van een helikoptercockpit, waaruit het bedrijf werd bestuurd. Achter zijn statige bureau hing een enorm schilderij. Door het ruimtelijk bedrog van het middeleeuwse tafereel leek het een Escher, maar dat was het niet.

Ben keek haar recht in de ogen.

“Je klopte vorige week op mijn deur en solliciteerde naar de functie van PA. Ik heb er een paar nachten over geslapen en wil nu graag een gesprek met je aangaan over mijn verwachting van de PA, zoals de inhoud van de functie en de bijbehorende competenties.

Met mijn vertrekkende PA heb ik vijf jaar nauw samengewerkt. Ik betreur dat ze vertrekt, maar ik kan me voorstellen dat ze graag een volgende stap in haar carrière wil maken. Aan twee woorden had ze genoeg en ze regelde alles naar behoren. Ik verwacht van mijn nieuwe PA dat hij of zij voor mij beschikbaar is en op een excellente wijze mijn agenda, operationele afspraken en lopende opdrachten regelt. Maar ook mijn ogen en oren binnen de organisatie is. Daarnaast gaat mijn PA regelmatig met mij mee op reis naar afspraken in het binnen- en buitenland.”

Na deze zakelijke weergave vroeg hij of Dana zichzelf kort en bondig als persoon kon omschrijven.

“Spontaan, leergierig en ik werk graag voor professionele managers. Ik vind het prettig om zelfstandig aan opdrachten te werken en sta graag tot de beschikking van een inspirerende manager.”

Ze zweeg even, zodat hij weer de leiding in het gesprek kon overnemen.

“Kun je me vertellen wat je belangrijkste competenties zijn?”

“Resultaatgericht werken en no-nonsense. Ik werk voor een commercieel innovatief bedrijf, dus kan Translude ook toewijding van mij verwachten.”

“Hoe ben je als mens, als je niet werkt?” vroeg Ben, terwijl hij haar nauwlettend gadesloeg.

“In mijn privéleven hou ik van stappen en plezier maken met mijn vriendinnen. Van huis uit ben ik sportief en doe ik aan hardlopen.”

Dana wist dat ze niet te veel aan het woord moest zijn, want daar hielden managers niet van.

“Wat is je ambitie over vijf jaar. In welke functie zou je dan willen zitten?”

“Het liefst in een managementpositie, maar ik besef dat ik nog niet over de juiste diploma’s beschik en de ervaring ontbreekt nog. Daarom heb ik een paar jaar geleden besloten om een avond Hbo-opleiding te volgen, die ik binnenkort zal afronden. Tot nu toe heb ik alle vakken behaald. De toekomst zal leren of ik mijn persoonlijke doelstellingen zal halen, maar de intentie is er in ieder geval.”

Ben had een zelfverzekerde glimlach op zijn gezicht. Wat een lef had deze jongedame. Hij vroeg nog naar specifieke werkzaamheden in haar huidige functie, om te kijken hoe ze omging met het onder druk presteren en strakke deadlines.

Ben was de mentor van wie Dana veel kon leren. Op een bepaalde manier kwam hij toegankelijk over. Ze schatte in dat hij met zijn invloed en connecties haar carrière kon bespoedigen. Ben zei aan het einde van het gesprek dat hij er over zou nadenken en haar volgende week een terugkoppeling zou geven. Ze namen afscheid en Dana liep zelfverzekerd de deur uit, maar inwendig vroeg ze zich af of ze haar kwaliteiten wel voldoende had benadrukt.

Op woensdagavond ging Dana bij haar ouders eten. Dit deed ze wel meer als het met haar agenda uitkwam, maar ook omdat haar broer John er zou zijn.

Moeder stond nog in de keuken toen Dana binnenliep. Het rook heerlijk naar gebraden rundvlees, gekookte aardappelen met verse bloemkool. Dana opende nieuwsgierig de deksels van de pannen en snoof de lucht genoegzaam op. Vader kwam de keuken binnenlopen en maakte een fles rode wijn open. Hij glimlachte naar Dana en schonk ongevraagd een glas in en reikte het aan. Ze proefde de wijn. Deze was heerlijk. Ongetwijfeld een fles uit zijn riante wijnkelder.

Na het eten, tijdens de koffie praatten ze na over hun zakelijke ervaringen van de afgelopen tijd. Dana maakte handig van de situatie gebruik om John over haar sollicitatie als PA te vertellen, want ze had vragen over haar kansen.

John was een paar jaar ouder dan Dana en werkte al een aantal jaren in commerciële functies in het bedrijfsleven. Hij was een extroverte persoonlijkheid en vond het een sport om Dana uit te dagen.

“Hoe denk jij als secretaresse carrière te gaan maken? Kun je niet beter als junior accountmanager solliciteren?”

“Dat kan jij makkelijk zeggen, omdat jij je Hbo-diploma al op zak had toen je het bedrijfsleven instapte. De banen lagen voor jou voor het oprapen. Ik ben nog bezig met mijn avondopleiding.”

“Je moet direct richting kiezen. Nu ga je als een assistente werken en dan is de overstap naar een commerciële functie lastig te motiveren. Recruiters zullen in sollicitatieprocedures steeds van je willen weten waarom je een andere richting ambieert. Als je nu gelijk een gerichte stap maakt, kun je in de toekomst het gesprek sturen door je resultaten te benoemen, iets wat werkgevers graag van je willen horen. Waarom zet je deze stap niet?”

Dana keek John uitdagend aan, “het lijkt mij veel handiger om vakinhoudelijke kennis bij Ben op te doen en inzicht te krijgen op basis waarvan hij zijn beslissingen neemt. In de tussentijd rond ik mijn avondopleiding af. Mijn planning is om binnen twee jaar de volgende stap in mijn carrière maken.”

John schudde met zijn hoofd, “je keert het om, want ik zou het zo nooit doen.”

“Dat klopt, want jij bent een man en ik ben een vrouw. Jij hebt makkelijk praten, omdat jij het geluk had in de juiste functie in te stappen in een organisatie, die op dat moment met expansie bezig was.”

“Ja, dat is waar. Maar aan de route die jij nu neemt kleeft een groot risico, want je weet nooit hoe het directielid zich ontwikkelt. Als die Ben zijn targets niet haalt en de laan wordt uitgestuurd, sta jij met lege handen.”

Vader en moeder waren in de tussentijd de kamer weer binnengekomen, gingen aan de grote tafel zitten en luisterden geïnteresseerd naar het gesprek tussen zoon en dochter, maar bemoeiden zich er bewust niet mee. Hun kinderen waren onderdeel van een nieuwe generatie waar de kantoorwereld drastisch was veranderd door de intrede van de computer en het nieuwe werken.

John vervolgde zijn betoog: “Je hebt doorzettingsvermogen, dus je zal er wel komen, maar je neemt niet de makkelijkste route om je doel te bereiken. Een ander punt is het salaris, want met jouw keuze zal je het bij loononderhandelingen altijd afleggen. Het kost je zo drie tot vier jaar extra om op het geambieerde salarisniveau te komen.”

“Mijn doelstelling is om van Ben vakinhoudelijk te leren. Hij kan voor mij de deuren op een hoger niveau openen. En John… van jou leer ik in de tussentijd alle kneepjes van het vak.”

John schoot in de lach. “Je bent heel behendig en ik vermoed dat dit voor jou wel zal werken. Als je maar niet je vrouwelijke charmes gebruikt om via Ben hogerop te komen, want dat vind ik zo ordinair; vrouwen die zich omhoog neuken.”

Dana keek John verbaasd aan. “Wat is daar nu mis mee?”

John keek verongelijkt naar Dana. “Dat meen je toch niet?”

Dana lachte uitdagend: “Natuurlijk niet. Ik  heb je toch weer op de kast.”

John schudde zijn hoofd. ”Ik heb zo’n hekel aan vrouwen, die mannen misbruiken om hoger op de ladder te komen.”

“John, het bedrijfsleven in Nederland is een mannenbolwerk met managers die graag hun ego bevestigd willen hebben.”

Moeder voelde naadloos aan waar het gesprek naar toe ging en zei: “Zal ik de koffie inschenken?”

Ze stond op van tafel en liep naar de keuken. Vader was met de krant op de bank gaan zitten. Hij distantieerde zich van dit soort gesprekken.

Het tweede gesprek met Ben was een verdieping van het eerste gesprek.

“Ik vind je een goede kandidate omdat je gedreven bent en de organisatie al kent. Maar ik wil toch graag wat dieper op de rol van PA ingaan.
Wat zijn jouw slechte ervaringen binnen dit bedrijf en hoe zou je deze aanpakken?”

Dana keek Ben behoedzaam aan. “Ik vind de visie van Translude niet altijd overkomen met de manier waarop de zaken worden voorgesteld. Als bedrijf zeggen we, dat we staan voor hoogstaande technologische bijdragen voor een veilige samenleving. Maar vanwege de bezuinigingen zijn er een aantal projecten geschrapt, waarvan ik denk dat deze juist extra geld kosten. Het kan efficiënter dus.”

Ben luisterde aandachtig en Dana zag dat hij een paar aantekeningen maakte. Ze wachtte geduldig op de volgende vraag.

“Hebben je observaties je functioneren veranderd?”

“Ja, want ik vind het altijd een uitdaging om te kijken of er in een project nog nieuwe invalshoeken zijn. Het hoort niet tot mijn werk, maar ik praat hier wel eens met een projectleider over. Mijn ambitie is om in de toekomst zelf projecten te gaan leiden.

”Wat heb je gedaan, om je op dit gesprek voor te bereiden?”

“Ik heb de vacature goed gelezen en ik heb informatie opgezocht over wat er van een PA wordt verwacht. De leuke zaken, maar ook de problemen, die met dit vak samengaan. Ik moet u afschermen voor een groot aantal verzoeken vanuit de organisatie. Dit houdt in, dat ik vakinhoudelijk goed op de hoogte moet zijn van wat er binnen het bedrijf gaande is, maar ook wat er in de andere vestigingen gebeurd. Het is aan mij welke informatie ik aan u doorspeel en welke vragen ik zelf beantwoord.”

Ben knikte bevestigend, ging door met het voorleggen van lastige situaties en het stellen van vragen om een goed beeld te krijgen wat Dana voor hem zou betekenen op het gebied van loyaliteit, kennis en accuratesse. De enige zorg die Ben had, was haar houdbaarheidsdatum. Hoe lang zou ze voor hem beschikbaar zijn en wanneer zou ze voorrang geven aan haar eigen carrière. In het laatste geval zou ze wel voor de organisatie behouden blijven.

Toen Dana zich ’s avonds in haar slaapkamer uitkleedde en naakt voor de spiegel stond bedacht ze; er zijn drie mannen die ik voor mijn carrière kan gebruiken. Mijn vader heeft de connecties, mijn broer kent de klappen van de zweep en Ben is een machtig persoon, die mij het gevoel geeft, dat ik meer voor hem beteken.

Dana keek met een ondeugende glimlach rond haar mond naar haar volmaakte naakte lichaam in de spiegel. Ben was voor haar.


Hoofdstuk 2.

Toen Dana uit haar werk thuis kwam ging haar mobiel. Het was haar vriend Micky.

“Dana, ben je vanavond thuis?”

Dana glimlachte tevreden, want ze was verliefd op hem.

“Voor jou altijd, hoe laat kom je?”

“Kan ik nog mee-eten of zal ik wat meenemen?”

“Neem maar wat mee, want ik kom ook net binnenlopen.”

Dana voelde zich gelukkig, want Micky wist precies wat ze lekker vond en liet het initiatief graag aan hem over.

Micky was een atletische jongeman met blauwe ogen en halflang bruin haar, waarvan hij de lokken achter zijn oren voegde. Hij was een klein jaar geleden in zijn eerste baan als bedrijfsjurist bij een Telecom operator gestart. Hij adviseerde de directie bij het afsluiten van grote contracten. De telecomsector lag hem goed, omdat hier snel handelen en accuratesse, kernbegrippen waren.

Dana was Micky een paar maanden geleden op de Haagse KoninginneNach letterlijk tegen het lijf gelopen. Ze had met haar vriendinnen op het grote veld gestaan toen ze per ongeluk tegen hem opbotste. Haar biertje was op de grond gevallen. Micky had zich verontschuldigd en gezegd dat hij voor haar een nieuwe zou halen. Dana was verbaasd dat ze hem niet eerder had opgemerkt, want ze vond Micky een lekker stuk. Ze had hem uitdagend aangekeken en was bij hem blijven staan.

“Loop je mee naar de bar?”

Dana knipoogde naar haar vriendin, die naast haar stond en liep met Micky mee. Hij bestelde twee biertjes en gaf er één aan Dana en vroeg: “Kom je uit Den Haag?”

“Nee, uit Rotterdam”

“Wat vind je van het concert?”

“Eigenlijk vind ik er niet zo veel aan, maar ik vind de sfeer op KoninginneNach tof.”

Dana nam een slok van haar biertje en ze keek Micky ondeugend aan, “zullen we er samen tussenuit knijpen?”

Hij keek haar geamuseerd aan. “Zo, zo, je durft.” Hij bleef Dana aankijken, zei niets meer en nam bedachtzaam een slok uit zijn beker.

“Heb je een vriendin?”

“Nee, ik heb geen vriendin, maar ik ben vanavond met mijn vrienden op stap en ik vind het achterbaks om er vandoor te gaan.”

Dana trok nonchalant haar schouders op. Ze liepen terug naar hun vriendenclubjes, die dicht bij elkaar stonden. Maar ze kon het niet laten en bekeek Micky van top tot teen. Ze vond hem sexy. De relaxte manier waarop hij met zijn vrienden stond te praten, de bewegingen van zijn atletische lichaam, maar ook zijn volle mond deden haar hart sneller kloppen.

Na het concert besloten ze om met z’n allen op kroegentocht te gaan. Het was een vrolijke bende, de onderlinge sfeer was goed en ze maakten tot in de vroege uurtjes plezier. Het lukte Dana niet om Micky om haar vinger te winden. Als ze hem aanraakte, liet hij het toe, maar hij reageerde er verder niet op. Micky praatte met verschillende vrienden en maakte grapjes, maar hij schonk verder geen aandacht aan haar. Het irriteerde Dana dat ze werd genegeerd. Micky was ongrijpbaar. Dat werkte averechts en deed juist haar lust aanwakkeren.

In de vroege uurtjes nam de groep afscheid. Micky keek met een geheimzinnige grijns op zijn gezicht naar Dana, die hem vragend aankeek. Hij trok haar naar zich toe en kuste haar onverwachts vol op de mond. Ze sloot haar ogen en de vrienden van Micky joelden: “Hé, lukt het?”

Micky onderbrak zijn kus en keek zijn vrienden triomfantelijk aan. “Jullie zijn gewoon jaloers.”

Hij trok Dana weer als zijn trofee tegen zich aan en kuste haar innig.

Na de kus, die voor Dana niet lang genoeg kon duren, vroeg hij met passie: “Mag ik je telefoonnummer?” Hij keek haar met zijn omfloerste ogen aan en het hart van Dana was definitief gesmolten. Ze wilde hem en zei: “Heb jij je mobiel bij de hand, dan geef ik je mijn nummer.”

Micky zette haar nummer gelijk in zijn telefoon. Dana vroeg niet naar zijn nummer, want het initiatief lag nu bij hem.

Ze liep samen met een vriendin, bij wie ze zou slapen naar huis en ze raakten niet uitgepraat over Micky. Haar vriendin zei dat Dana het weer voor elkaar had, om de leukste kerel uit het groepje voor zich te claimen.

Toen Dana bijna in slaap was, hoorde ze een sms-bericht op haar mobiel binnenkomen. Ze kon het niet laten en grabbelde in haar handtas. Het schermpje van de telefoon gaf fel licht en ze opende het berichtje. Het moest van Micky zijn, want er stond: Wanneer?

Als Dana thuis was geweest, zou ze gelijk: NU hebben ge-sms’t, maar dit kon ze haar vriendin niet aandoen. Dus gaf ze haar adres in Rotterdam op en 16 uur.

Er kwam een sms-bericht terug: OK!

Dana legde haar mobiel onder haar hoofdkussen, draaide zich om en viel in slaap.

De volgende dag thuis, ruimde Dana eerst haar appartement op, ging uitgebreid douchen en trok een sexy lingeriesetje aan. Ze hoopte diep in haar hart dat Micky zou komen opdagen.

Dana had al een paar keer op de klok gekeken. Het was half vijf en nog geen teken van Micky. Misschien had de trein vertraging, omdat het treinverkeer op Koninginnedag een afwijkend schema had. Terwijl ze in gedachten naar de keuken liep, ging de deurbel. Ze liep naar de gang, drukte op de buzzer van de intercom en nam niet eens de moeite om te vragen wie er voor de deur stond. Toen ze de voordeur opende, zag ze Micky de trap oplopen. Hij was kletsnat van de regen en hij had een grote bruine aktetas onder zijn  arm.

Micky stapte naar binnen, sloot de deur achter zich en hij zette de aktetas demonstratief op de grond. Dana pakte zijn jas aan en hing hem op een hangertje aan kapstok. Toen ze zich omdraaide stond hij haar ongegeneerd te bekijken. Dana lachte schaapachtig. Micky pakte Dana met één beweging om haar heup, trok haar tegen zich aan en kuste haar heel innig. Na de passievolle kus bleven ze in de gang tegen elkaar aan staan, waarbij Dana haar hoofd naar achter wierp en haar hals liet kussen. Het was een moment van betovering en het proefde naar meer.

“Wat een weer hè?”

Micky bukte, pakte zijn aktetas op, liep achter Dana aan de kamer in en keek in de rondte.

“Dat ziet er hier goed uit.”

Hij opende zijn tas, haalde er een fles Champagne uit en zei: “Zullen we op de koningin proosten?”

Dana was aangenaam verrast en liep naar de kast om twee champagneglazen te pakken.

Micky opende de fles met een luide knal, schonk de glazen halfvol en gaf Dana een glas.

“Op de koningin!”

Ze namen een paar slokken en Dana keek Micky verliefd aan.

“Je verraste me vannacht, ik vind je leuk,” zei ze.

Hij pakte haar glas over, zette beide glazen op het tafeltje en trok Dana weer naar zich toe.

“Ik heb je eigenlijk nog niet goed gekust,” zei hij zacht en zoende haar vol op de mond. Ze voelde gelijk zijn handen sensueel over haar lichaam glijden. Wat een goddelijk vent was dit.

Ze trok haar trui in één beweging uit. Micky zuchtte van genot en kuste onstuimig haar borsten. Dana voelde zijn erectie, ging op haar knieën zitten, opende zijn broek, die door de zware riem met een plof op de grond viel en pakte gretig zijn stijve penis vast. Micky sloot zijn ogen van genot, trok haar omhoog en schoof Dana op haar buik over de eetkamertafel en nam haar onstuimig.

’s Avond om acht uur lagen ze nog op de bank.

“Zullen we nog iets in de stad gaan eten?”

Ze namen de tram naar de binnenstad. Overal lag rommel op straat, want de Koninginnedagfestiviteiten waren afgelopen. Het regende en de snackverpakkingen lagen als slijmerige hoopjes op de grond. Veel mensen hadden hun heil in de cafeetjes gezocht, waar het overvol was. Ze liepen een klein eethuisje binnen en gingen aan een tafeltje zitten. Met een glas wijn in de hand zaten ze tegenover elkaar. Micky keek Dana liefdevol aan en zei weloverwogen: “Is dit jouw tactiek om mannen te versieren?”

Dana sloeg haar ogen beschaamd neer. ”Nee, dat heb ik nog nooit eerder gedaan. Toen ik je zag, viel ik gelijk voor je.” Ze keek verliefd naar Micky.

“Laten we de komende tijd eens kijken of we met elkaar door de deur kunnen,” stelde Micky voor en hij pakte teder de hand van Dana. Ze vond het een uitstekend idee. Daarna ging het gesprek alle kanten op, van het werk tot wat ze in de vrije tijd deden en over hun jeugd.

Na Koninginnedag volgde de afspraakjes zich op, maar na verloop van tijd zagen ze elkaar minder frequent. Dana  had het druk met het afronden van haar Hbo-opleiding. Daarnaast zat ze in de sollicitatieprocedure bij Ben Eksels, die ook de nodige voorbereiding vergde.

Op maandagmorgen, toen Dana aan het werk was belde Personeelszaken. Ben had voor haar, als PA had gekozen. De nieuwe arbeidsovereenkomst zou vandaag nog worden opgemaakt. Dana pakte haar mobiel uit haar tas, liep naar de gang en belde Micky om het nieuws te delen.

“Gefeliciteerd met je nieuwe job. Ik wist wel dat het je zou lukken. Zullen we het vanavond vieren?”

“Laten we dat doen als het contract is ondertekend, maar ik zou het wel leuk vinden als je vanavond langskomt. Misschien kun je me helpen met het nakijken van mijn scriptie.”

“Je bent ook een mooie. Bel je me met een geweldige mededeling. Doe ik enthousiast. Krijg ik gelijk een klus in mijn mik geschoven”

“Maar je blijft toch wel slapen?”

“Je bent me er één, maar dat laatste aanbod van je, lijkt me wel wat.”

Daarna belde Dana haar ouders en broer om het heugelijke nieuws te vertellen.

Nog dezelfde avond stond Micky met een grote bos rozen voor de deur. Bij binnenkomst tilde hij de kleine Dana op, droeg haar naar de slaapkamer, legde haar op bed neer en maakte de knoop van haar broek los.

“Hé, ik dacht dat we mijn scriptie zouden doornemen?”

“Ja, dat gaan we doen, maar ik moet eerst nog even inspiratie opdoen.” Hij trok de billen van Dana omhoog en schoof zijn neus ertussen. Ze voelde zijn tong lustig rondgaan.

“Blijf zo liggen, want dat vind ik geil.”

Hij neukte Dana met een hoog tempo, zodat ze gilde van genot. Maar Micky bleef doorgaan totdat het lichaam van Dana begon te schokken en ze naar adem snakte. Hij maakte haar gek. Na een explosief orgasme, zoenden ze elkaar teder. Dana wist het zeker, ze was hopeloos verliefd op Micky.

“Zo, inspiratie genoeg. Zullen we dan nu maar aan die scriptie beginnen?” vroeg Micky met een zelfverzekerde glimlach rond zijn mond toen hij zijn broek dichtritste.

Op 1 september zette Dana haar handtas onder het bureau, klopte op de deur van Ben en opende deze. Maar hij was nog niet binnen en ze vond dat ze dit had moeten weten. Ze liep naar het koffiezetapparaat in de gang, pakte een kop koffie met een glas koud water en ging achter haar bureau zitten. Het bureau lag vol met stapels ongesorteerde documenten, want haar voorgangster was al een paar weken geleden vertrokken. Dana zette haar computer aan, bekeek de agenda van Ben en zag dat hij wat later zou komen vanwege een onderhoudsbeurt aan zijn auto. Ze nam een slok koffie en begon de stapels met documenten te sorteren. Toen ze bijna klaar was, kwam Ben de kamer binnenlopen, keek haar enthousiast aan en zette zijn koffer neer.

“Welkom, ik heb naar je uitgekeken,” zei hij vriendelijk.

“Kop koffie?” vroeg Dana en glimlachte naar Ben.

Hij bekeek haar nu met een ingenomen blik. “Lekker, kom je dan gelijk naar mijn kamer, want ik wil de post, de agenda en de lopende projecten voor de komende week met je bespreken.”

Dana knikte, stond op en vroeg: “Suiker, melk?”

“Melk, geen suiker.”

Ben openende de deur van zijn kamer en liep naar binnen.

Ben keek geconcentreerd naar het beeldscherm toen Dana de kopjes koffie op het tafeltje van het zitje neerzette. Ze liep terug naar haar eigen bureau, pakte de agenda die ze op de stapel uitgezochte documenten legde. Toen ze de kamer van Ben binnenliep zat hij al in het zitje klaar en keek Dana verwachtingsvol aan. Hij volgde met zijn ogen nauwlettend haar bewegingen. Dana deed net of ze het niet door had en pakte gelijk haar rol op.

“Ben, ik wil graag eerst deze stapel documenten met je doornemen, want ik heb gezien dat er stukken tussen zitten, die vorige week al beantwoord hadden moeten zijn.”

Ben knikte en Dana zag aan zijn gezichtsuitdrukking dat hij van haar aanpak was gecharmeerd.

Als laatste bespraken ze de projecten. Eén voor één doorliep Ben de dossiers.

“Bekijk ze maar op je gemak en als je vragen hebt, stel ze dan in hemelsnaam.”

Per dossier gaf hij de actiepunten door, die Dana in de loop van de week moest oppakken. Hij zei dat ze hem altijd kon bellen, al was het midden in de nacht.

“Ik denk niet dat je vrouw dit op prijs stelt.”

Ben glimlachte fijntjes: “Mijn vrouw is regelmatig langere tijd van huis. Ze werkt voor een internationale reisorganisatie. Gelukkig hebben we een au pair. Ze is onmisbaar voor de kinderen.”

Dana pakte alle dossiers bijeen en nam ze mee naar haar eigen werkplek. Ben had er geen gras over laten groeien, want ze had een enorme berg werk meegekregen. Ze hoefde zich de komende dagen niet te vervelen.

Toen Dana ’s avond thuiskwam, plofte ze op de bank neer en overdacht haar eerste werkdag. Ben had veel te veel werk op zijn bord liggen, waardoor hij zoveel mogelijk werkzaamheden naar haar doorschoof. Dana waardeerde het dat hij vertrouwen in haar had. Daarna schonk ze een glas wijn in en zette de televisie aan.

Niet veel later belde Micky en hij vroeg belangstellend: “Hoe ging het vandaag?”

“Goed, maar het is wel aanpoten. Je hebt zeker zin om langs te komen?”

“Dat heb je goed geraden. Kijk eens uit het raam?”

Dana stond op van de bank, liep naar het raam en keek de straat in. Aan de overkant van de straat stond Micky te zwaaien.

“Je bent een rare vent. Laat je me eerst mijn verhaal doen en dan sta je al voor de deur,” zei ze lachend en drukte de telefoon uit.

Dana sloeg liefdevol haar armen om zijn nek en kuste Micky. Hij tilde haar op, droeg haar de woonkamer binnen en liet Dana op de bank glijden.

“Die Ben, is dat een knappe vent? Is hij een concurrent voor mij?” vroeg Micky bedachtzaam.

Dana lachte: “Wat ben jij er nu weer voor één. Ben is getrouwd en heeft twee kinderen. Wat denk je wel niet? Je bent toch niet jaloers?”

Micky keek bloedserieus. “Natuurlijk ben ik jaloers, want mannen op middelbare leeftijd met een vrouw en kinderen willen altijd hun ego bevestigd hebben. Misschien wil ik later ook mijn ego door een knappe verschijning als jij bevestigd hebben,” en hij trok Dana tegen zich aan.

“Nou, als er één jaloers zou moeten zijn, dan ben ik dat wel, want jij werkt in zo’n hups telecombedrijf met allemaal jonge ambitieuze vrouwen, die met smacht op zoek zijn naar vluchtige seks met een snelle jongen zoals jij.”

Dana rolde onder Micky vandaan en ze ging op hem liggen.

“Zo, nu ben ik de baas.”

Ze maakte de knoopjes van zijn blouse open. De handen van Micky gleden langs haar billen en niet veel later schoof hij haar huisbroek naar beneden.

Maandagmorgen was Dana al vroeg op kantoor om met veel energie aan haar projecten te werken. Ze had de agenda van Ben goed bestudeerd en ze kende zijn programma voor komende week uit haar hoofd.

Toen Ben het kantoor binnenliep, glimlachte ze naar hem en ging gelijk koffie halen. Daarna pakte ze de stapel voorbereide stukken en nam plaats in het zitje.

Dana observeerde Ben en ze keek naar de mimiek op zijn gezicht. Hij bladerde snel door de documenten en knikte goedkeurend. Ze kon precies aan zijn gezicht aflezen of het document zijn goedkeuring had of dat hij ontstemd was. Ineens keek Ben haar aan, alsof hij aanvoelde dat ze hem aanstaarde. Dana schrok, kreeg een rode blos op haar wangen en ze voelde zich verraden.

“Je hebt prima werk geleverd. We kunnen ons nu op de juiste onderwerpen concentreren. Aanstaande donderdag staat er een afspraak bij het Ministerie gepland en ik wil dat je daarbij aanwezig bent om te notuleren,” zei Ben.

“Ik zal mijn agenda voor donderdag op hetzelfde tijdstip blokkeren,” zei Dana gedienstig. Ze stond op, pakte de lege kopjes en verliet zijn kamer.

Toen ze achter haar PC aan het werk was hoorde ze Ben een telefoongesprek voeren. In het begin schonk ze er geen aandacht aan, maar omdat de toonzetting geïrriteerd was, spitste ze haar oren.

“Nee, dat was niet de afspraak…  Je weet dat ik er niet ben en dit ook niet kan regelen. Wie zorgt er nu voor dat de nieuwe au pair wordt ingewerkt… Nee, dat hadden we zo niet afgesproken… Je maakt me boos… Ik spreek je vanavond.” Het telefoongesprek abrupt beëindigd.

Op donderdagmorgen stond Dana bij de receptie van Translude klaar. Ben zou haar ophalen voor de bespreking op het Ministerie. Ze had het dossier vooraf grondig bestudeerd en alle onbekende woorden en uitdrukkingen opgezocht. Het was een belangrijk overleg, omdat er toelichting op een aanbesteding gegeven zou worden. Voor Translude was het binnenhalen van de aanbesteding essentieel. Dit zou de juiste uitstraling aan de organisatie geven, wat weer nieuwe klanten moest opleveren.

Dana zag de auto van Ben naderen en ze liep gelijk naar de rand van het trottoir. Ze stapte in, gespte haar gordel vast en glimlachte naar hem. Ben had een zwarte BMW in de vijf serie, die hij als een ervaren coureur behendig door het drukke verkeer van de binnenstad stuurde. Ze zat vlak naast hem en keek naar zijn mooie slanke vingers, die ontspannen op het stuur lagen.

Tijdens de autorit praatte Ben haar bij over het overleg en de wijze waarop hij zou insteken. Er stond blijkbaar veel op het spel.

Hij parkeerde zijn auto in de ondergrondse parkeergarage van het Ministerie en ze liepen zwijgend naar de lift.

De bijeenkomst werd formeel geopend. Er werd een presentatie over het project gegeven en de procedures en tijdslijnen werden toegelicht. Ben stelde inhoudelijke vragen en Dana maakte geconcentreerd aantekeningen.

Tijdens de koffiepauze schudde Ben verschillende mensen de hand en hij sprak kort en bondig over de aanbesteding. Dana merkte dat hij uitstekend gebruik maakte van de beperkte tijd om te netwerken. Ze stond erbij, had geen rol, maar luisterde goed hoe Ben de gesprekjes aanknoopte en waar hij het afkapte omdat het niet zijn interesse had. Dana vond het leerzaam.

Na de bijeenkomst vroeg Ben of Dana zin had in een lunch.

“We kunnen er een werklunch van maken en gelijk de aantekeningen bespreken.”

Dana vond het prima en ze stapte volgzaam in zijn auto.

Ben zette koers richting Scheveningen. Hij stopte bij een luxe restaurant aan de binnenhaven. Dana zag dat de ober Ben herkende en hem enthousiast verwelkomde. Ze werden naar een tafeltje geleid met een schitterend uitzicht op de binnenhaven. Het serieuze en soms barse gezicht van Ben klaarde op. De ober vroeg aandacht voor de suggestie van de chef. Ben keek met een ontspannen gezicht naar Dana. “Lijkt je het wat?”

Dana knikte, waarop Ben een fles wijn bestelde. Ineens keek hij haar aan. “Wat wil je drinken?”

“De wijn die je net bestelde, is prima.”

Dana pakte haar kladblok met aantekeningen uit haar tas.

Maar Ben zei: “Stop dat notitieboek maar in je tas, want ik geloof het allemaal wel.”

Het werd Dana duidelijk dat het een informele lunch zou worden. Een geanimeerd gesprek kwam op gang waarin Ben veel over de internationale organisatie vertelde en zijn visie op het bedrijf gaf. Hij had ook kritiek op de directeur van Translude, met name hoe hij de organisatie aanstuurde. Dana vond Ben heel open en het vertrouwen in haar moest groot zijn. De ober schonk de glazen wijn bij en Dana zag dat Ben haar bedachtzaam bekeek.

“Vindt je vriend het goed, dat je met je baas aan het lunchen bent en binnenkort mee op reis gaat?” vroeg hij overwogen.

“Hoe dat zo? Hij heeft ook wel eens zakelijke diners, dus ik zou niet weten waarom hij dat niet goed zou vinden.”

Maar Dana wist dondersgoed hoe Micky in de wedstrijd zat.

Na de lunch stond Dana op van tafel, trok haar blouse strak naar beneden, waardoor haar borsten pront naar voren staken. De ogen van Ben fixeerden gelijk.


Hoofdstuk 3.

In het weekend was het feest, want Dana was geslaagd voor haar Hbo-opleiding. De ouders van Dana woonden in een groot vrijstaand huis in Wassenaar en hadden voor het feest de familie en een groot aantal vrienden voor een barbecue uitgenodigd.

Haar moeder stond erop met Dana te gaan winkelen. Ze wist uit ervaring wat de bedoeling was, want haar moeder had een goed gevulde creditcard en kon flink uitpakken.

Toen Dana de statige woonkamer binnenliep zat haar vader in zijn donkerbruine leren fauteuil en las het Financieel Dagblad. Dana zette haar tas op de grond, ging op de bank tegenover hem zitten en vertelde over de ontwikkelingen in haar nieuwe baan. Na verloop van tijd kwam haar moeder er ook bij zitten. Maar die luisterde niet en nam zoals gewoonlijk het gesprek over en praatte honderduit over de laatste modetrends.

De slaapkamer van Dana was nog in tact, zoals ze een paar jaar geleden het ouderlijk huis had verlaten. Het was een mooi compact kamertje met een dakkapel. Op haar bed lagen de poppen waarmee ze als kind speelde. Haar moeder had ze aangekleed in dezelfde kleuren als de inrichting van het kamertje. Op het hoofdkussen stond haar lievelingsbeer. De wit met bruin gevlekte vacht was vlokkerig met kale plekjes. Dana pakte de beer, die Bollie heette van het hoofdkussen en rook eraan. Hij rook nog precies zoals vroeger, toen ze hem tegen zich aandrukte en in slaap viel. Bollie gaf haar troost als ze verdrietig was, want hij was haar vriend. Ze zette de beer liefdevol terug op het hoofdkussen, liep naar haar kast en keek erin. Hier hing tegenwoordig de golfkleding van haar vader en op de vloer stonden stapels met schoenendozen. Toen ze de bovenste doos een stukje opende, zag ze de schoenen van haar moeder. Eigenlijk had ze niets anders verwacht, want haar moeder stond in de familie bekend om haar enorme schoenencollectie. In de beleving van Dana had haar moeder zo veel schoenen, dat ze het hele jaar door, elke dag een ander paar kon aantrekken.

De volgende ochtend stond Dana vroeg op, nam snel een douche, kleedde zich aan en liep naar beneden. Haar moeder maakte het ontbijt klaar. Ze was strak gekapt, met een statische Margaret Thatcher coupe. Dana ging aan de grote houten keukentafel zitten, die de keuken domineerde. Moeder zette ongevraagd een glas vers geperst sinaasappelsap voor haar neer. Ze glimlachte naar Dana en ze kon zien dat haar moeder het fijn vond dat ze thuis was.

“Mam wat heb je vandaag in gedachten?”

Dana had een broodje gepakt en er dik hazelnootpasta op gesmeerd, nam een hap en keek naar de afdruk van haar voortanden in de dikke laag pasta.

“Dana, ik vind het leuk dat je er bent, want ik zie je de laatste tijd erg weinig. Dit is geen verwijt hoor, want ik weet dat je heel gedreven bent en dat je je voor honderd procent inzet voor je nieuwe baan. Maar ik heb naar vandaag uitgekeken.”

Haar moeder ging zitten, pakte met haar duim en wijsvinger het oortje van haar theekopje vast en nam gedecideerd een slokje van haar thee.

“De boodschappen voor het feest worden straks afgeleverd en ik krijg hulp van Ana, want zij is expert in het organiseren van een goede barbecue. Het cateringbedrijf dat we de laatste keer hadden ingehuurd, komt nu ook weer.”

“Mam, je maakt er weer een heel spektakel van, maar dat hoeft toch niet. Een etentje met ons vieren had ik ook al leuk gevonden.”

“Dana, ik vind het prachtig om iedereen weer te zien en dit is een goede reden om de hele familie weer eens bij elkaar te halen. Ik heb Micky gebeld en zijn ouders komen ook.”

Dana keek met een volle mond haar moeder verbaasd aan, slikte haar hap in één keer door en zei verontwaardigd: “Wat is dat nu weer? Ik ken Micky pas een paar maanden. Ik heb zijn ouders nog niet ontmoet en jij nodigt ze zonder mijn toestemming uit. Dat had je toch wel eerst met mij kunnen overleggen?”

“Ik heb Micky één keer ontmoet en ik vind het een leuke jongeman.”

“Ma, ik ken je langer dan vandaag. Je bent gewoon nieuwsgierig naar zijn achtergrond en of deze in jouw wereld past. Maar waarom doe je dat nu?”

Haar moeder nam een slok thee en zei afgewogen: “Door zijn ouders uit te nodigen krijgen we een goed beeld van hun sociale klasse. Er komen veel gasten, dus ze zullen niet echt in de drukte opvallen. Als je je bord leeg hebt, kunnen we naar de stad om te winkelen. Wat staat er op je wensenlijstje?”

Dana was nog volop bezig met de verwerking van de uitnodiging en keek haar moeder verstoord aan.

“Nou nee mam, ik heb geen wensenlijstje. Ik zie wel.”

Toen Dana haar bord en kopje in de vaatwasser zette, kwam haar vader de keuken binnenlopen.

“Goedemorgen, ik zie het al. Klaar in de startblokken om te gaan winkelen.”

“Dat heb je goed gezien pa.”

In het voorbijlopen gaf Dana haar vader een vriendschappelijk klopje op zijn schouder.

Dana werd op het Noordeinde in Den Haag door haar moeder winkel in en winkel uit gesleept en verwend. Ze had een mooie rok met colbert uitgezocht, dat ze prima op haar werk kon dragen. Ze noemde het heimelijk, haar carrièrepakje. Het was een donkerbruin fluwelen getailleerd setje, waarbij ze een mooie gebroken witte zijden blouse had uitgezocht. De outfit was compleet met bruine suède pumps, een bijpassend handtasje, shawl en oorbellen. Haar moeder glunderde en genoot dat Dana mooie exclusieve kleding had uitgezocht. Ze had jarenlang, toen Dana nog op de middelbare school zat, de nodige spijkerbroeken afgerekend, die ze verafschuwde. Naar dit moment had haar moeder uitgekeken. Ze maakte dankbaar van de gelegenheid gebruik om voor zichzelf ook een mooi pakje met bijpassende accessoires uit te zoeken.

De moeder van Dana had tijdens haar huwelijk nooit een baan gehad, maar ze was altijd een representatieve vrouw voor haar man geweest.

Na thuiskomst belde Dana Micky over de uitnodiging van haar moeder aan zijn ouders.

“Ben je al uitgewinkeld met je moeder?”

“Ja, we zijn uitstekend geslaagd, maar waar ik je voor bel is de uitspraak van mijn moeder. Ze heeft je ouders uitgenodigd voor de barbecue. Ik wist hier niets van af. Komen ze?”

“Ja, ze komen en verheugen zich erop. Ik vind het zeer attent van je moeder om ze uit te nodigen, maar ik dacht dat je hiervan op de hoogte was.”

“Het maakt mij niets uit, alleen was ik een beetje boos op mijn moeder, omdat ze dit zonder mijn toestemming had gedaan. Ik zie jullie vanavond. Kusje.”

Ana, de zus van de moeder van Dana, was als een wervelwind gearriveerd. Ze was een echte regelneef vol dynamiek. Ze was net een betoog over de barbecue gestart toen de bel ging. Het was het cateringbedrijf dat door de moeder van Dana was ingehuurd.

“Laat dat maar aan mij over, ik ben in de lead,” zei Ana.

De moeder van Dana had een ontspannen uitdrukking op haar gezicht, want met de komst van Ana had ze een zorg minder. Het organiseren van feesten en partijen was niet haar sterkste kant.

“Kom Dana, we gaan naar boven om ons om te kleden voor de visite komt.”

Dana en haar moeder liepen met de volle tasjes naar boven. Dana trok haar nieuwe pakje aan. Haar moeder kamde en modelleerde het haar van haar dochter, zoals ze dat vroeger ook altijd had gedaan. Dana stond voor de spiegel en bekeek het resultaat, wat boven verwachting was. Ze zag er uit als een engel in een carrièrepakje.

Toen ze beiden naar beneden kwamen zat haar vader zoals gewoonlijk in zijn donkerbruine fauteuil achter het Financieel Dagblad met een frons op zijn voorhoofd. Hij keek op toen hij moeder en dochter opmerkte, knikte goedkeurend en legde de krant op het tafeltje.

“Ik moet beide dames complementeren met een uitstekende keuze.”

De keuken en de buitenserre hadden een metamorfose ondergaan. Er stonden verschillende gedekte tafels klaar en twee grote barbecues werden voorverwarmd. Het cateringbedrijf had de voorbereidingen zo goed als afgerond en Ana liep druk heen en weer.

De bel ging en de gasten druppelden binnen. Dana werd gefeliciteerd met haar behaalde diploma. Micky met zijn ouders waren één van de eerste gasten. Dana zag dat Micky onder de indruk was van het huis van haar ouders. De ouders van Micky waren netjes aangekleed, maar Dana zag dat ze zich in deze luxueuze omgeving ongemakkelijk voelden. De ouders van Dana ontfermden zich over hen. Micky voegde zich bij Dana, die de gasten ontving.

Na het geslaagde barbecuefeest had Micky zijn ouders naar huis gebracht en was diep in de nacht naar het appartement van Dana gekomen. Hij vond haar de mooiste prinses die hij ooit had bemind. Dana had van verschillende gasten complimentjes over Micky gekregen. De vrouwelijke gasten vonden hem een knappe verschijning, die geestig was, maar ook hersens had.

 

 

 

 

Uitgaven Iris Pinson

 

 

2014

Als je alleen…

Erotisch relatiedrama

Print      ISBN 9789082192902

E-book ISBN 9789082192919

 

 

2014

California Dreaming

Carrière, erotiek en tragiek

Print      ISBN 9789082192926

E-book ISBN 9789082192933

 

2015

Dr. Norton

Carrière, erotiek en tragiek

Print      ISBN 9789082192940

E-book ISBN 9789082192957

 

2017

Donkertest

Carrière, erotiek en tragiek

Print      ISBN 9789082192964

E-book ISBN 9789082192971

 

 

Iris Pinson

WordPress           https://irispinson.wordpress.com
Facebook             http://www.facebook.com/Iris.Pinson.nl
Linkedin               http://nl.linkedin.com/pub/iris-pinson/4b/701/61
Twitter                 https://twitter.com/irispinson10

Advertenties

3 reacties op California Dreaming

  1. Pingback: De Realiteit van de Voorstelling | petra4563's Blog

  2. Pingback: ~ – Pinson Publisher

  3. Pingback: California Dreaming – Iris Pinson – Bibliotheek E-books | Iris Pinson

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s