Interview Iris Pinson – Donkertest

Je nieuwe roman “Donkertest” is gepubliceerd. Waar gaat de Donkertest over?
De Donkertest is gebaseerd op het Hooiwagen-drieluik van de Nederlandse kunstschilder Jheronimus Bosch. De roman is een erotisch drieluik waarin de zonde, beginnend met de oerzonde eindigt in de hel.
Een droomwereld, die wordt gecreëerd door onze overdadige consumptiemaatschappij, die heden ten dage door Jan en Alleman voor echt wordt aangezien. Mensen kijken naar tv-programma’s waarin wordt wijsgemaakt hoe je je moet kleden om erbij te horen. Maar ook wat je moet eten om zogenaamd gezond bezig te zijn. Het schokkende is dat een groot deel van de bevolking deze onzin gelooft en van de hooiwagen plukt om zich te kunnen meten aan mediapersoonlijkheden die zicht anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn.

Hoe ben je tot dit onderwerp gekomen?
Medio 2014 werkte ik op een project bij een opdrachtgever die over een complexe IT-infrastructuur beschikte. Lopende door de zwaarbeveiligde ruimten met duizenden technische elementen kreeg ik visioenen voor mijn nieuwe roman. De ultieme stilte in de vaak donkere gangen met de zoevende geluiden van de enorme hoeveelheid data die door het digitale netwerk werd gepompt.
Een andere invalshoek voor de roman was een trieste persoonlijke ervaring. Na een onverwacht en kortstondig ziektebed overleed mijn vader in december 2014. Hij is op oudejaarsdag gecremeerd. Ik had geen band met mijn vader. Mijn moeder heeft me op jonge leeftijd de deur uitgekeken. Dat was haar interpretatie van een vrije opvoeding waar ik recht op had.
Een paar weken voordat mijn vaders ziekte openbaarde heb ik het initiatief genomen om op een open manier een gesprek met mijn ouders aan te gaan. Bij de opening van het gesprek gaf mijn moeder al aan dat ze blij was dat ze me een tijd niet had gezien en dat wilde ze vooral zo houden. Waarom? Op deze vraag weigerde ze me antwoord te geven. Met een opgeheven hoofd keek ze afwijkend door het raam naar buiten.

Tot mijn verbazing ontmoette ik een paar maanden later een kennis in het plaatselijke winkelcentrum die belangstellend vroeg hoe de uitstrooiing van mijn vader op zee was geweest. Ik was met stomheid geslagen omdat ik niet wist dat het as van mijn vader inmiddels op zee was uitgestrooid.
Naar aanleiding hiervan heb ik de KNRM in Hoek van Holland gebeld, die bevestigde dat de uitstrooiing een paar weken ervoor had plaatsgevonden. Alleen kon de KNRM niet meer in de administratie terugvinden wanneer dit precies was geweest.

Mijn moeder, maar ook mijn zus hadden mij hierover niet geïnformeerd. Een egocentrisch besluit, dat helaas nooit meer teruggedraaid kan worden.
Een week, nadat ik per toeval had vernomen dat mijn vader door de KNRM op zee was uitgestrooid, bezocht ik de tentoonstelling van Jeronimus Bosch in Den Bosch. Boven in de toren bekeek ik de stukken en luisterde met een koptelefoon naar het verhaal over het drieluik De Hooiwagen. Het middenpaneel visualiseert de hebberigheid van mensen die van een grote hooiwagen stukjes hooi rukken en er onderling om vechten. De zucht naar aards gewin dat uiteindelijk leidt tot tweedracht.
Bedrog, ijdelheid, materialisme en genotzucht. Zijn dat nu de motieven om bewust informatie van je naasten achter te houden. Dit bleek nu precies het ontbrekende stukje te zijn om de eerste aanzet van de Donkertest cachet te geven.

Gaat de Donkertest over het bovengenoemde familiedrama?
Nee, je moet de actoren van hoogmoed, materialisme en ijdelheid niet de eer gunnen om ze als karakters in een roman op te nemen. In de Donkertest is niet één letter gerelateerd aan mijn familie.
Het verhaal gaat over De Van Gelre familie, die synoniem staat voor de allegorische voorstelling rondom een hooiwagen, waar iedereen gretig zijn aandeel probeert te bemachtigen.
Hoe verhoudt zich de paradijselijke onschuld tot de schuld? Lila, Péar en Victoria Van Gelre zijn drie zussen die het voor elkaar hebben. Ze zijn aantrekkelijk om te zien, hoog-intelligent, welbespraakt en ze hebben een grote aantrekkingskracht op mannen met status. Maar de dames zijn kritisch en ze zijn alleen ontvankelijk voor mannen van goede afkomst, die ook nog eens wat te spenderen hebben.
De drie meiden weten niet beter. Van jongs af heeft hun moeder Margret, die een succesvolle Eurocommissaris is, alles in het werk gesteld om haar dochters een bevoorrechte start in het leven te geven.
Helaas wordt de hooiwagen voortgetrokken door demonen, die langzaam de nietsvermoedende door het hooi verblinde familie in de richting van de afgrond trekt. De hoogwaardigheidsbekleders zijn niet de onpartijdige hulpbronnen, waardoor de zondenaars één voor één over een brug de hel worden binnengeleid.

Waarom zou iedereen ‘Donkertest’ moeten lezen.
Allereerst een kleine correctie: Niet iedereen. De Donkertest is een erotische roman, dus het boek is niet geschikt voor kinderen.
Het is een ontspannend boek dat lekker wegleest. Het geeft een doorkijkje naar de kantoorwereld en hoe mensen zich gekunsteld voordoen.

Zijn er al plannen voor een nieuwe roman?
Ja, die zijn er zeker. Momenteel ben ik bezig met de voorbereidingen van het raamwerk en de invulling hiervan. Maar nu eerst genieten van de Donkertest. Lees ze!

AKO – Donkertest

 

Advertenties

Over Pinson

https://irispinson.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in #Donkertest, Bibliotheek, Boek, Boekhandel, E-Book, Erotiek, Literatuur, M-commerce, Manuscript, Online boekwinkel, Recensie, Relatiedrama, Roman, Schilderij, Social Media en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s